Yağmur dokumuştu parmaklarını
Lacivert rüzgar saçlarını unutmuştu
Üleşilmişti.tünüyecek yerin de yoktu
Esmer dağlarına senin ben hep
Gecikmiş trenlerimle gelirdim
Dikenlerine dolanan bülbül vazgeçiyor senden
Hep yüreğine kovulan kavruk gül
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta