Yağmur dokumuştu parmaklarını
Lacivert rüzgar saçlarını unutmuştu
Üleşilmişti.tünüyecek yerin de yoktu
Esmer dağlarına senin ben hep
Gecikmiş trenlerimle gelirdim
Dikenlerine dolanan bülbül vazgeçiyor senden
Hep yüreğine kovulan kavruk gül
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta