Lacivert gecenin, derin gözleri yıldızlar,
Ve sessiz geceyi yırtan bir avaz.
Maziye armağan, ateşten gömlek hatıralar.
Sessizliğin durgunluğunda çırpınan
Söylenmemiş şarkılar
Ve yutulan hıçkırıkların uyuduğu bir boğaz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta