Ay düşmeden önce
Kudurgan bir köpekti karanlık,
İçimin haylaz vadilerinde.
Ölüm kırardı kınını her akşam,
Tenha bir orman kadar soğuk gezinirdi
Öfkenin bileytaşında,
Sabaha serseri bir mayın giyinmek üzere...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Çocukluğumuzda pek çok kez savaşçı ruha bürünürüz.Ama büyüdükçe hayat bize gülümserken içimizi ne çok acıtır.Tebrik ederim.Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta