Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dalar giderim, on sekiz bin aleme.
Zaman durur, mekan kaybolur, ben kaybolurum.
Derken, kendimi,
Bir labirentin içinde bulurum.
Sağa koşar, sola koşar, yorulurum.
Bir ışık arar gözlerim, çıkış yolu bulmak için.
Boşunadır tüm gayretlerim,
Tam umudum tükenmişken, bir ses gelir derinden.
Haydi kurtuluşa diyen,
Beni çekip alır, labirentin içinden...
Harika bir çalışmaydı üstadım.. Yalın ve akıcı bir anlatım.. Tekrar tekrar okudum.. Gönülden kutluyor, saygılar sunuyorum.. Hep sevgiyle atsın o güzel dost yüreğiniz.. Sağlıcakla kalın... Halim Akın 10 puan+Antolojimdesiniz
ÇOK GÜZEL BİR ANLATIM.YÜREĞİNİZE SAĞLIK.SELAM VE SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 32 tane yorum bulunmakta