Bakmayın siz bülbül gibi feryâd ü figanıma
Mütevekkil bir kişinin hiç işi olmaz gamla.
Nerede bir yangın görsem mahşer gelir yâdıma
Rahmet deryâsına dalar su taşırım gagamla.
Ta ezelden ahdimiz var, îmân ettik kadere
Mûsibeti nîmet bildik, derde yastık koynumuz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta