Elsiz ve ayaksız çizilen çubuk adamlar...
Acı yüklü vagonların paslı çivileri
Delik deşik eder
Adamların leşlerini
Savrulur gider yüreklerinden yalnızlık
Şimdi kim bilir hangi çölün kıyısındalar
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta