Kızıla boyanmış bir geceden,
ağıtlar yükseliyor döve döve vuslatı.
Vedaların savrulduğu bu şehirde, ayın bile yüzü gülmüyor artık.
Gözlerinin deryasına dalmışken,
gidişini nasıl yaşarım, karada bir balık gibi.
Tenime mühürlenmiş ıssızlığında, ilk kayboluşum değil bu.
Bir harp başlangıcı olur dilimde çürüyen her yemin.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta