la mekan ruhların müphem kaoslarıdır kendi bedenimde zamanı acılara bölen. sığ kelimelerin kötü tohumlarıydı düşlerime kan rengini veren. düş dünyayla dış dünya arasında düş kuyusunda batıl düşlerin kabusundayım. ve orda mevsimsiz geçen yıllar yaşadım hep katıksız kaldığım doyumlar. sonra bir taşra dinginliğinde buldum kendimi. sabır mihenk taşı oldu benim. beni acılara doyuran ve yiten aşklarımın ardından gazeller okutan.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta