Puslu bir şafak vakti ansızın uyandım
Hiç âdetim değilken.
Bir anda doluştu zihnime
Davetsiz misafirler gibi bütün ruh yakan anılar.
"Gidin" diyemedim onlara
Ailemden iyi terbiye almıştım ne de olsa.
Hem ruhumu kemirmek yabancım değil
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta