Gittin de adeta durdu zaman,
Ağlamada bu gözler her an,
Daha da etme göynümü viran,
Gel artık ne olur ey CAN
Yollarına çiçekler mi sereyim,
Şu canımı teninden de mi edeyim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Amiiiin inşâallah dost inşâallah..
...bu eserinizde ta gönül pınarınızdan sökülüp gelmiş.
...gürül gürül kaynamakta ve akmakta.
...'miskin yunus çiy idim. piştim elhamdülillah' hatırladım.
...CAN Muhammed'i hatırlayanlardan ve hatırından çıkarmayanlardan eylesin bizi yüce Rabbim.
Ayrılık acısını.. özünde yaşayan bir ruhun berrak bir yansımasıydı nadide güzellikteki şiir...şiiriniz.. duru ve içten...Böyle derin sevdaya hayır demek ya da gelmemek olmaz...Güzel kalemin yürek sesin bütünleşmiş..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta