Sabah evden işe giderken
Tabanvay olarak...
Seni gördüm:
“ -Günaydın...
-Günaydın...
-Bir dön şöyle dursun dünya...”
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Ego... Go... Go... Go...
Bir kışkış ünlemi olsaydı keşke. Ama değil... Bir eko ki; sayha, sayha yayılıyor sonsuza... Bir mutlu azınlığın, mutluluğunun idamesi adına. Bir eko ki; yayıldıkça mazlumları yakıyor, yıkıyor, parçalıyor, deliyor... Ağlatıyor...
Daha kendilerine sebebi sorulmadan da, kendileri insanlığa soruyorlar pişkin, pişkin; 'De hele bir sor niye yaptım?'
Bir kışkış ünlemi değil... Zulmün ekosu;
Ego... Go... Go... Go...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta