Kuzgun Şiiri - Yorumlar

Edgar Allan Poe
32

ŞİİR


332

TAKİPÇİ

Ortasında bir gecenin, düşünürken yorgun, bitkin
O acayip kitapları, gün geçtikçe unutulan,
Neredeyse uyuklarken, bir tıkırtı geldi birden,
Çekingen biriydi sanki usulca kapıyı çalan;
"Bir ziyaretçidir" dedim, "oda kapısını çalan,
Başka kim gelir bu zaman? "

Tamamını Oku
  • Tuna Kafkas
    Tuna Kafkas 04.03.2026 - 07:12

    Anlıyor musun
    altında kaldığını sandığın çığın,
    ne denli nefesinle eriyip giden,
    kar tanecikleri olduğunu görerek,
    ov o karlarla,
    aşkın narkozu altında,
    uyuşturduğun vicdanını arkadaşım ki;
    daima yan çıktığımız benliğe vedamız,
    bir yeni selama merhaba olsun…,
    ve,
    hiç muhabbetten aciz kalmasın hayatlarımız;

    ki bilirsin,
    ellerimize tutuşturulmuş avuntular
    ve oyuncakların hiçbiri tesellimiz olmadı…,
    zaaflara vedalar nasuh mertliğinde,
    merhabalarsa, diriltici kılabiliyorsa anlamlı;

    şu beyanlarım deklarasyonum olsun ki insanlığa,
    vardığım menzillerden biri de ey yâren,
    aşkta talepsiz olmaktı…;
    ama biliyorum,
    içgörünün tebliğini;
    benliği bilmek isteğidir kavuran o meşhur ben/i…,
    ve hakikatine ermek istemektir yakıcı olan özünde
    ortadaki, tüm medeniyet mefkûrelerinde,
    oysa marifet eriyebilmek emelidir zerrelikte…,
    ve tepeden tırnağa niyaza değer olan da budur,
    anlıyor musun dilimi…,

    Cevap Yaz
  • Güneşli Melek
    Güneşli Melek 09.01.2025 - 13:42

    Zeki, taklitçi, empati yeteneği olan
    Mitolojik, asil bir kahraman kimi zaman Kuzgun.
    Ölümün ve yaşamın habercisi de bi yandan...

    Şair arafta kalmış, duygularını tarif etmek için Kuzgunu konuk etmiş evine.
    Çok güzel bir çeviri.. İçerik ise zaten iyi..

    Cevap Yaz
  • Aslım Eylül
    Aslım Eylül 01.07.2022 - 09:32

    Şaşkinlik ve korku yüklü ruyalar

    Cevap Yaz
  • Murat Demirtaş
    Murat Demirtaş 11.02.2022 - 00:22

    Bazen hissetmediğim, hissedemediğim daha doğrusu keşfetmediğim baskılanmış duyguları bir şekilde dışarı atıp içimi döküyorum yalnız başıma. Okurken ben pek şey anlayıp anlam veremesem de içimdeki bir şeyi etkiledi ve içimi döktüm. Sözcüklere dökemeyeceğim bir şeyler hissettim, berki de gereksiz ve anlamsız şeylerdir bilmiyorum. Arada bir yaparım bunu, niye yazıyorum bilmiyorum ama. kimi zaman durduk yere ağlarım kimi zaman ağlatacak bir şiir bulana dek.

    Cevap Yaz
  • Kamelya Demir
    Kamelya Demir 17.09.2018 - 23:41

    "Aptal," dedim, "dön hayata; Tanrın sana acımış da
    Meleklerini yollamış kurtul diye o anıdan;
    İç bu iksiri de unut, kurtul artık o anıdan."
    Dedi Kuzgun: "Hiçbir zaman." aslında baştan sona bi soluk..müthiş güzelsin kuzgun..

    Cevap Yaz
  • İpek Bogurtlen Incır
    İpek Bogurtlen Incır 15.07.2017 - 13:33

    tane tane, nakış gibi işlenmiş bir şiir...şaka yapıyorum tabi. bence tamamen yapmacık, zorlama, abatı , yapay ve ruhsuz bir şiir. insanların kötü olan şeyleri bile sırf ismi var diye övmelerini zaten hiç anlamamışımdır. ingilizcesinde de aynı yapaylığı hissedebilirsiniz.
    tam bir balon !

    Cevap Yaz
  • Filiz Eneç
    Filiz Eneç 10.05.2017 - 13:16

    şiirin çevirmeni çok iyi .Ülkü tamer çevirisi harika

    Cevap Yaz
  • Emre Çolhan
    Emre Çolhan 23.03.2016 - 22:12

    şiirin iyi bir çevirisi olursa daha çok beğenileceğini düşünüyorum. son yapılan çevirilerinden biri ile değiştirilirse daha iyi olacak.

    Cevap Yaz
  • Doğa Fendi
    Doğa Fendi 30.05.2015 - 10:17

    Dünyada çok okunan şairlerden ama biz pek tınlamıyoruz galiba :)

    Cevap Yaz
  • Naime Erlaçin
    Naime Erlaçin 27.12.2012 - 13:48

    Çeviri şiirlerde zaman zaman hayal kırıklığına uğradığımız doğrudur. Örneğin yukarıdaki şiirde kıta sonları sadece “nevermore: hiçbir zaman (asla)” sözcükleri ile bitiyormuş gibi gözükse de, şiirin ilk bölümlerinin “evermore; ilelebet-daima” sözcükleri ile noktalanışı görürüz. Diğer bir deyişle, metnin orijinalinde “daima ve asla” lar arasında ses uyumu vardır…

    İkinci olarak, şiirsel bir metni değerlendirirken onun hangi tarihte, ne koşullarda, kim tarafından, hangi üslupla yazıldığına dikkat etmek lazım. Kuzgun (The Raven) 1845 yılında yayımlanmış olup şiir tarihinde çok önemli bir yere sahiptir. Öncelikle, küçük yaşta babası tarafından terk edilmiş, sonra annesini yitirmiş; ilk eşi Virginia’yı henüz 24 yaşında iken veremden kaybetmiş; dolayısıyla terk edilmeye ve ölüme doğrudan endekslenmiş, ayrıca ölmüş kadınlar üzerine çok sayıda eser üretmiş (Annabel Lee, Lenore şiirleri, Ligeia- kısa öyküsü gibi), ancak aslında öykücü olan bir şaire ait. Ölmüş kadınlar onda adeta birer simgeye dönüşmüştür…

    Kuzgun şiiri biraz epik tarzda yazılmıştır. Ölümün dünyasından gelen hayalî bir kuzgun ile ölüme kurban verilen sevgili Lenore arasındaki gidiş gelişleri ve şairin her ikisiyle beyninde kurduğu ilişkiyi hem öyküsel hem umutsuz bir dille anlatır. Bir bakıma “kuzgun” şairin bilinçaltıdır. Lenore yoktur artık. Ama onun ebedî kayboluşunu vurgulayan, pek az konuştuğu halde olanaksızlıkları kesin bir dille hatırlatan kuzgun vardır…

    Aslında yazacak çok şey var daha. C.Baudelaire’in ömrünün önemli bir kısmını Poe çevirilerine ayırması, onun kıta Avrupa’sında tanınmasına büyük ölçüde yardımcı olması, Cumhuriyet dönemi şairlerinin Fransız yazınından fazlasıyla etkilenmesi, Poe da dâhil olmak üzere o edebiyatın, o dönemde ülkemizde başat rol oynamasına dair notlar mesela… Ama yerimiz ve durumumuz buna müsait değil…

    Sonuç olarak güçlü bir şair/yazarın unutulmaz bir eserini tanıttığı için antolojiye teşekkür ediyorum…

    Cevap Yaz

Bu şiir ile ilgili 25 tane yorum bulunmakta