kanadı kırık kuzgunun uçamıyor
görünmüyor etrafı karanlık zifir gibi
bir kibrit bile çakmıyorlar meşe ağacının dibine
uyuşuyor beynim
gitmek hiç böylesine fazla yer edinmemişti kafamda,
o günden beri
ya ben gideceğim uzaklara ya da sen gel geri..
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta