İniyordu, ezberindeki titrek,ağlak güneş,dünyanın.
Uzay zaman mekanını aşarak.
Uzak kuzey ay düğümüne henüz varmadan huzmeler,
Gecenin birtürlü kararmadığı,okyanus kıyısı o ülkede ve çok yukarlarda,
Yerin altından vurduğunda sıcaklığı,kıyısındaki çırpıntılara, alışamadığım uykusuzluna, soluk ışığa ve oynaşmalarına bakıyordum dalgaların..
Uyku gözümden akıyordu..Saat gecenin onbiri ve kararmaya karar verememiş geçirgenliği artmış hava beni denize itiyordu..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta