Kuzeyde Bir Kent Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Bu gece uyguryaya gittim;
Tabii ki hayalimde.

Sanırım eylülün başıydı.

Hava kararmıştı;
Ama o altın zümrütler takmış;
Işıl ışıl olgun bir kadındı.

Mavinin her tonunu sevdiğimden;
Kent, koyu laciverte bezenmişti gökyüzünden.

Süzüldüm aşağıya merakla;
Karıştım on binlerin arasına.

Dolaştım sokaklarında;
Titreyerek, bir külah dondurmayla.

Ne uygar insanlar gördüm salyangozum;
Ne uygar insanlar;
Senin bıraktığın izler gibi parlaktılar.

Elini sıktım gördüğüm herkesin;
Biraz da ısınmak için;
Sarıldım dakikalarca her birine.

Veda ederken;
Belki görüşürüz dedim;
Benim ülkemde.

Getirin ışıltınızı, şu garip kardeşlerinize.