Kuzey Yıldızı Şiiri - Figen Güler

Çölde susuz kalmış yolcuya,
Geceyi unutturan bir duaya,
Bir ışık olmuş, girmiştir sıraya;
Kuzey Yıldızı derler onun adına.

Denizde pusulasız olan gemiye,
Issız kalmışlara bir bir hediye;
Karanlıktan sabaha sevinç diye,
Dualar arşa çıkar, yükselir seviye.

Işığın peşinde yol bulur mu cefa?
Her yaraya merhem, dosta vefa.
Yolcunun dilinde tek kalan şarkı,
Kuzey yıldızının sonsuz olan farkı.

Düşen yaprağa sabırla bakar,
Küçük ışıkları hayalle mi yakar?
Yıldızla yürürse her yürek bilge,
Karanlık bile olur onunla bilmece.