Kış Senfonisi Şiiri - Filiz Kalkışım Çolak

kuzeylerime vur ey !Yar
dokunuşlarından dalga boyu kumsallarımın
vur kıyılarına taşkınlıklarından
mavi köpüklerini sek içen okyanuslarımın
bir düş çağır martılara vokal yüreğimden
bir düş canım
kokusunda şavkın isli güller çoşturan
bağırsız dağlardan kuzusuz bağlardan
yaresinde tomurcuk tomurcuk ağartılardan
yıldırım vurmuş yüreğimden kırlangıçlar göçmeden
aydan bir kız
ah çılgınlığımda durgunluğum
gözyaşımda çırpınan özgürlüğüm benim
altında yıkandığımız buzulların kızıl kısrak yelelerinden akan
yüzüme yansıyışlarının oynaşlarında görgülerine dağlanan
akın akın harelerden
çatırdayan hasretlerin oylumlarına yağan
ak güvertesinde gönlün güvercin duruşu
bir kız canım
yanlarına sinsin
bakışlarının çiyinde sıcağıma sıcağını titresin
biz seninle
köprücüğünde damlacıklanan değgilerin derinliğinden
iç denizlerin sızıntısına dalalım
okşanışlarından göbeğin saf içre halkacıklara salgılanalım
nefes nefese eriyişlerin mukozasından sağılalım
yapraklarında lerzan uçları tanyelinin sütlenişlerine üfleyelim
çıkartsın başını istiridyesinden
ah koyaklarımda ceninciğim kemiğimde bürünüşüm benim
çıkartsın çatırtısının cürmünden
aryasına bağışlandığımız gelişlerinin şuh beyazından
ağzımızda çisem çisem anason kuşları
pembe keseciklerinden taze sabahların buhurlarına vuralım
eğilsin yüzünü açsın şafağın ay
öpsün pak alnından gelinciğini
bir gölge düşsün göğsüme
bir gölge güneylerinden göğsünün
boy boy ışık vereyim, aş
sayıklarken kuytucuğumda öylesi ah
ağrılarımın aralıksız feryatları sancısın yarınlarıma bir daha seni
inci pırıltı izlerin kristalleşen çizgilerinde ağırlaşsın ırmaklar
yırtılsın kozasında yanıklarının küllerine karışsın sulanışlar
kırılsın şahikasında kadehler
edasında sedeflendiğimiz akıntıların nezdinde
karanlığa parçalansın güneşler
biz seninle canım
hızından kesildiğimiz çalkantıların zuhurlarından
göğe kanatlanalım
geçmiş gitmiş diplerin hoşluğundan içimize dökülelim
uyansın kirpiğine gece doldursun zulasına tayfını
etrafında dönen ay periciklerinin koynundan koynuma
kırıldığımız birbirine geçtiğimiz aygınlığımızın kucağını süzsün
sıyrılsın ürpertisinden ten
biz bize düştüğümüz o anın selinde allanan epifitlerinin
kızılcıklarımda nazlanan salınışlarının incelen beline konsun
ah salkımlarımızda habbeleri afrodizyak baharlarının
somon koyların gizlerimizde lâl sarhoşluğu
zemherinden boşaldığımız sayıklayışların çığlığında
çırılçıplak kalışlar vurulsun yar
çatırdasın ayazlar
şulesinde suyun yansın !

''Düşeyaz sayı 25''