Aynı evin gürültüsünde büyüdük,
Biz birlikte düşe kalka yürüdük.
Dizlerimiz yara, kalbimiz cesur,
Biz birbirimize destek oluruz.
Gülüşümüz derman olur yorgunluğa,
Buluşunca bürünür ev sevinç çığlıklarıyla.
Zaman ayırsa da bizi farklı yerlere,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta