Yalnızlık cehenneminde açıldı gözlerim
Rüzgar dans etti sensizliğimle
Sakin, neşesiz bir danstı bu
Kimsenin mutlu olmadığı..
Bir kuyumcu dükkanıydı aşkım
Anahtarı içeride unutmuştum
Ve tek çilingir sendin bu civarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta