Kime dayayasın sırtını, herkes Abdullah ibni Übeyy
Çün öz anamız İslam'a olmuşuz evlad-u üvey
Kurtuluşa kaçışta hiç inmez sırtımdan düşman
Onun esaretinde bildiğine değil yaptığına bin pişman
Düşman der ki zorla kalbine kazınmış kara bir cümleyim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta