hani içimdeki kuyudan çıkaran ellerin gözlerin
hani karanlığıma ışık olan gözlerin
doğruymuş kayboldum içindeki kuyuda
yolumu kaybettim
ardımda bıraktığım gözyaşlarım çoktan silinmişler
dönüş yok geriye...
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




işte böylede çekilir pim..........
dipsiz özlem kuyularında bedenim çarpar
daş duvarlara yanar kanar aglar yoklugunda
gözyaşlarım yüregimi bogar sessizce
buda benden olsun dedim sayın şair kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta