Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
işte böylede çekilir pim..........
dipsiz özlem kuyularında bedenim çarpar
daş duvarlara yanar kanar aglar yoklugunda
gözyaşlarım yüregimi bogar sessizce
buda benden olsun dedim sayın şair kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta