hani içimdeki kuyudan çıkaran ellerin gözlerin
hani karanlığıma ışık olan gözlerin
doğruymuş kayboldum içindeki kuyuda
yolumu kaybettim
ardımda bıraktığım gözyaşlarım çoktan silinmişler
dönüş yok geriye...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




işte böylede çekilir pim..........
dipsiz özlem kuyularında bedenim çarpar
daş duvarlara yanar kanar aglar yoklugunda
gözyaşlarım yüregimi bogar sessizce
buda benden olsun dedim sayın şair kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta