Hayata boyun eğiyorum .
Birer birer enkaza dönen düşüncelerim,
ve yitip giden umutlarımla,
zihnimde büyüyen boşluğun dibinde diz çöküyorum.
korkarım.
Kendimi affedememenin acısından.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta