Ne çok vazgeçmişim kendimden,
Ne çok önemsemişim,
Ne çok sevmişim insanı,
Ne çok ben bilmişim.
Dünya eteklerime dolanmış,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Şiirinizi beğeniyle okurken kuyu adlı şiirim aklıma geldi;
Şöyle başlıyordu:
Ben bir kuyuyum derin mi derin
yosun tutmuş duvarımda çilenin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta