Toprağın yetim kalmış koynunda
Kendinden kaçan umudu kovalayan el
Ey yürekli kuyu
Çaresizliğine uzanan sicim
Senin ışığın
Senin yarının
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Sanırım 'Kuyu' adını haklı olarak alan ve 70 metrelik kuyudan kurtarılan köpek ilham olmuş şiire..
Neden olmasın ki? On günden fazla o kuyuda 'yapayalnız kalıp', yaşama tutunmak kolay değil..
Bir de bizler.. İnsanoğlu.. 'Kendi kuyusundan' çıkabilse...
Tebrikler Sibel Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta