Kuytudakiler Şiiri - Bekir Dalkıç

Aşka vakit yok bizim mahallede,
Hele ki evleri su basmışken.
Batmışken boğazımıza kadar borca ve çamura,
Erimişken tuzumuz, şekerimiz, yağımız,
Vakit yok öpüşmeye öyle ıslak ıslak, boş ki kursak.
Islanmışken sucuk gibi, gözümüz ve ayağımız.

Vakit yok çıkmaya çarşıyada, pazarada.
Hele ki bastırmışken sağanak bir yağmur,
Tüketmişken cebimizden parayı ve sigarayı,
Geçeriz önünden fırının ki koklayalım buram buram, yoktur hayal kuran
Kazılmışken ölemeden, toprağa yatağımız.

Dokuz acı doğurur her bir kadın burada.
Ardı ardına yanar mahallrmizin evleri
Bağırır durur ocaktaki tencere, yanıyor yemeğim diye,
Çok şükür ne ambulans uğrar ne de itfaiye.