Ah karam!
Ah güzelim!
Ah sevdiğim!
Nasıl da yabana atılmışlığımız var.
Nasıl ürkek buluşmalarda saklı dokunuşlarımız.
Nasıl ölü toprağı serpilmiş çığlık çığlığa sevişmelerimiz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta