Düşmüşüm bir kör kuyunun içine
Aman vermez kuytular
Seher vaktine bağlamışım gözyaşımı
Günü çekerim
Vuslat ederim kendime sabahı
Ağrılarla geldim ağrılarla gidiyorum
Yasaklı hayallerin diyarına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta