görüntü netleşince
kuşlar uçuşmaz olur darağacımın
sırrına dolanıyormuşum aynaların
matlığı çeker beni, o sade ve sert yalınlığı
azatlı bir aziz gibi kırılgan
sayarak öptüm parmaklıkları, katladım
yel ve gül, sıralanır mor ve kırmızı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta