Bazen
uzun uzun susan bir akşam üstü
hani o geçmişte kalan
ama hiç eskimeyen zamanları
bir çocuk gibi kucağına alıp
sarılmak
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ama "kuytuda..."
Yoksa ağlamanın ifşası sanılır.. Çaresizlik gibi anlaşılır..
Oysa biziz dünün sahibi..
Kendi özlemlerimize ağıt yakacak değiliz..
Kucaklaşırız, bir kuytuda..Az da gözyaşı..
Ne güzeldi..Kutlarım Meryem Hanım..
Rutubetli zaman...
koyu bulutlu göğün altında geriye yapılan yürüyüşte ıslanıyor kirpikler...
bıraktığımız yerde elli boş dönüyoruz ne yazık ki... içimiz eskiyor işte o zaman.. eksilerek...
harikaydı...
sevgiler..
Biraz daha uzun olabilseydi keşke, tadı damakta kaldı çünkü...
Kutluyorum...
Dikiş makinasının ayağını Annemin hurdacıya verdiğini duyduğumda çok üzülmüştüm
İşte o ayak ne ayaksa hurdacıda karşıma çıktı
nasıl sarıldı isem şimdi masa olarak kullanıyorum
Güzel bir yerden harika yoğunluk
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta