Küçük bir kuytuluktu, seslenebildiğim tek yer yüreğine.
Sabahın alacasında süpürülen aşkların ötesinde yaşıyordum.
Sevdaya dair ne varsa kaybolmuş bir yalnızlıktı yüreğim.
Bağırabildiğim kadar bağırdım, duyabildiğin kadar dinlemedin beni.
Yeri geldi vurdum gururumu senin için, kapandı ayaklarına gözlerim,
Eğdim başımı ellerimin arasına, görmedin.
Ayaklarının altına yıkılan gururum oldu kanlar içinde.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta