Şöhret beni buldu. Koşar adımlarla ulaştı bana. Ama, beraber yürüyemedik onunla. Benden hep bir adım öndeydi.
Kovalamacanın sonunda ona ulaşmayı başardım. Benden hep bir adım önde olan şöhret, beni ünlü kıldı çevremde.
Şöhretin kulu oldum tanındıktan sonra.
Şimdi yürüyüşüm, koşmam bile eskisi gibi değil. Kuyruk kendini gösterdiği an yaptıklarım hemen belli oluyor çevremde.
Acaba nasıl biri oldum şöhrete kavuştuktan sonra?
15DözünüGünü,HazanAyı,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta