Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kesinlikle yargıyı yaşama dökmüşsün...bravo tebrikler kutluyorum sizi
kutluyorum
namık cem
damarlarımda usulca akan nehir
zamansız ihtilallere dokunan zehir
yaraların asi yorgunluğu
acının saplandığı
garip bir ıslık
sevmenin solduğu gece
anılardaki soğukluk
kanar durduğu yerde
kutupların çizdiği şehir.
Kutupların çizdiği şehir dilerim hep ekvator sıcaklığında olur...Tebrikler saygımla..
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta