Küçük bir kutuda saklıyorum adını
Dört bir yanında kahve kokusu
Kaybettim, nicedir arıyorum anahtarını
Kırk yıl hatırı vardı, yüz hatlarına benzerdi dokusu
Ancak çıkmadı henüz kırkı
Avuturdu gönlümü pek sıkı
Açmam gerekiyor, görmeliyim ışıklarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta