Aralanmayı bekliyor bulunduğum bütün kapılar,
Kırılmayı bekliyor baktığım pencere; yıkılmayı dayandığım duvarlar,
Sarsılmayı; yaşadığım, yaşadığım sandığım; düzen, kargaşa, muharebe,
Vurmayı ölü bir balık gibi; bir gün, meçhul bir sahilin köşesine.
Kaybettiğim bir ruh var, defni için az vakit daha...
Nüsha gibi yaşadığım hayatın; aslı için az daha...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta