Pirinç ile arpayı kim gelir ki Karmaya
Oturduğun adanada ön secdene Varmaya
Kimin hakkı varki seni sensiz yormaya
İçime bir kuşku düştü toprağım.
Senin için hem canından olmaya,
Bahçende yeşerip senin için solmaya,
Evet dersen ak koynunda kalmaya
Gelirim gel dersen canım toprağım,
Mor bir çiçek değil Kilisin gülü
Sevgini vermezsen Bil ki bu canda ölü
Bir kez daha anlatsana bana Öykünü
Bilesiin ki toprağım Yazmaya geldim.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta