ruhlardan önce kırılacak zincirler bile yokken
bir noktaydı zaman
ışık peydah oldu aydınlandı ortalık korkulardan
tüm aşklar beyan oldu
sonra arandı o sihirli mısralar nerede diye
neredeydi yaşam için gerekli olanlar
sen hiç yazılmadı san
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta