Her şey akıp gider tevhit cilvesinin yörüngesinde
Kâinat portresi tuvale vurulmuş basit fırça darbesi sanki;
Büyük sanatkârın elinde
Âlem içinde âlem halk etmek ressam fırçasının raksı mesabesinde
Güneşi kandil, kameri şule-i beyda diye küçültmekteki sır,
Saklıdır arşın rahlesinde
Tüm bu harikalar şölenine rağmen isyan tohumları,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta