Oğuz’un toprağı kutlu kana boyandı,
Kan kokulu bir geceye kırk nefer uyandı;
Bağımsızlık ateşi Vey ırmağında yandı,
İlterişle orduları sefil Çin’e dayandı.
Kutluk doğdu yeniden, kılıç tutan ellerle;
Atı şahlanınca Kürşat, emretti: ”ilerle!”
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta