Seninle zihnimdeki bütün taşlar yavaş kalkıyor,
Tıkanmış derelerim açılıp çağlayarak akıyor,
Ben olmanın huzurunu yaşıyorum seninle,
Gerçeğe dönüşümü kutluyorum sayende.
Karşında çırılçıplak durabilmek ne büyük şeref,
Bu, yeniden doğmak, dünyaya gelmek, varolmak demek,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta