Sen hiç yalnızlığı düşündün mü?
Uykusuz soğuk gecelerde,
Karanlığa sarılıp üşüdün mü?
Sen hiç sessizliğin
Korkunç ortasına gömüldün mü?
ben hüzün dağı,
kaplamış etrafımı sisler,
görünmez olmuş gökyüzü,
yıldızlarda sönmüş birer birer,
geceler hüzünlü...
beni
belki bir ölüm
birgün öldürecek
belki kederden
belki bir gün beklediğimden de erken
ama
Anlatacaklarım seni incitebilir be çocuk...
Ölümler incitebilir
hatta boğabilir seni tütünsü nefesim...
Çünkü yaşamak diye aldandığımız
sanrılar, sayıklayışlar ve uğultular
//......planlar; düşlerin menopoz halidir...//
geçip gidince
yanık türkü sıtmasıyla ömür
sen
sabırdan
sevgiden
şefkatten
kusursuz bir anne yapacağım kendime!
çıkacağım o zaman
annesi olan her çocuğun karşısına
Sabiha, anne adı
ninni, sevgi adı ya da;
kaybolmuş gecede ışığın adı
hayat vermek için bana
bakışıdır boşluğu engelleyen
ölümün karşısında...
//...sevemediğimiz ne varsa
sevdiremediğimizdendir...//
gel istersen;
yağmurun saç tellerime
//...vaktin yoktur geri dönmelere...ve hala sürüp gider mi ayrılığın esrikliği...//
biraz da gitmektir sevmeler
yollara düşülür
// içimizdeki her DENİZ yakılmıştır, küllerini gören kim?
.....ben görmedim....//
' benim adım yalnızlık...deniz fenerine demir almışım, yoluma eşlik edecek birileri yok uzaklarda...alabildiğine özgürüm, yelkenlerimi şişiren rüzgarla yenmişim okyanusu...martılar da yanımda; benim sadık yolcularım onlar...benimle çıkmışlar sefere...yalnızca göz kulak olma derdindeler...'
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!