Sessiz çığlıklar
Dışarısı soğuk derler,
Üşüdüklerini anlatırlar uzun uzun.
Ama bilmezler…
Asıl soğuk bazen bir odanın içindedir,
Gündüz mü gece mi belli olmayan
Karanlık bir odada.
Ben de bir insanım her insan gibi,
Kırılırım, susarım, içime atarım kimi.
Ne yaptıysam bu hayatta kendim yaptım,
Düştüysem de kalkmayı yine kendim öğrendim.
Bir gün becerebilirsen inanmak isterim sana,
Ben…
Güzel sandığım bir ailede doğdum.
Çocukken insan
evini cennet sanır.
Duvarların güven verdiğini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!