Kut'ül Amare Zaferi Şiiri - Namık Ant Be ...

Kut’ül-Amare, kahramanlık destanı,
Bir halkın direnişi, bir milletin kanı.
Gökler titredi, yer yerinden oynadı,
Ve toprak, özgürlük için canını verdi.

Çöl rüzgârı, kurşunla kesildi,
Toprakta kırmızı izler, ölüme meydan okudu.
Her adımda bir umut, her nefeste bir zafer,
Yüreklerde bir direniş, gözlerde korkusuz bir nefes.

Kuşatıldık, açlıkla savaştık, ama dimdik durduk,
Düşmanlar kuşattı, ama biz hiç pes etmedik.
Kut’un toprağında, vatanı savunduk,
Bize "ölüm" dediler, biz "zafer" dedik.

Ve zafer geldi, kanla yazıldı tarihe,
Kut’ül-Amare, şanla dolu her köşe.
Bir milletin ölümsüz direnişi,
Düşmanı diz çöktürdü, yaralı ama dimdik.

Zeytin ağaçları, şehit kanıyla sulandı,
Gözler bir başka dünyaya daldı,
Her bir şehit, ölümsüz kahraman oldu,
Ve topraklarında özgürlük, sonsuza kadar buldu.

Zaferin adı, bir çığlık gibi yankılandı,
"Kut" diye anıldı, her köyde, her şehirde.
Ve tüm dünya öğrendi, ne demekti "direniş",
Kut’ül-Amare, özgürlüğün simgesi oldu,

İşte Türk zaferinin en yüce anlamı… “Yaşamak, dirilmek ve kazanmak” oldu.