Bir beyaza siyahın ne denli yakışabileceğini,
Ay parçası yüzünde ışıldayan gözlerinde gördüm.
İki komşunun ne denli güzel geçinebileceğini,
Şiir gibi sözler dökülen dudaklarında gördüm.
Altın denilen değerli metalin en saf halini,
Göğüs kafesinin sol yanındaki sarrafta gördüm.
Ve hatta bir insanın ne denli insan olabileceğini,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta