02/03/2002 Istanbul/ Umraniye
Kaç nefesim kaldı alacak daha,
Daha ne kadar bu insanlarlayım,
Her şeye rağmen gülüp geç dedim başta,
Ama tükeniyor kahkahalarım.
Bu kusurlu tablonun çizeri kim,
İnsanın hayranlıkla aradığı,
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta