Kusura bakma Şiiri - Hatice Sonmez

Bırak da son bir duygu olarak nefret edeyim
Çok fazla deǧil az da olsa izin ver yine giderim
İster yalansın de, ister doǧrularınla boǧ beni.

Göründüǧü gibi deǧildi hiçbirşey, hissettiklerini kendine sakla..

Çamur atma o tertemiz duygularıma. Yüreǧi’nin sesini dinle son defa
Kendi ellerimle mezarımı kazsamda,
Sen yine de kusura bakma.

Ben suçluysam gözünde, sende benim duygularımın katilisin.

Ettiǧin dua olsam, beddua dileme birdaha
Bilirim ki canım yanarsa, ilk yine sen koşarsın bana.

Mutaasip çevrelerde büyüdük
Eǧitim şart dediler, boyun eǧmedik.
Edep denen ibret olmuş bu zamanda.
Şeref deyince, sadece şerefinle yaşa

Güneşin sıcaklıǧına aldırma, gökkuşaǧı gibi renkli deǧil bu dünya.
Sen yine de kusur ile kalma.
Sen benim kusuruma bakma.

Saçlarımı artık daǧınık topluyorum.
Sevdiǧin takıları saklıyorum
Gözlerim yine doluyor gecelerde.

Portakal çiçeǧi yayılsın etrafına, onu kokla, hisset ama boǧulma

Bu gece çok az geldin aklıma, birazda kalbim sancılandı adını andıǧımda

Çok dalıp gidiyorum yine uzaklara..
Önce en yakınımdın, şimdi ise çok uzaklarda bir yerlerde.
Geçmiş olsun, sen yinede kusuruma bakma.

Yazan kelebek76