Hatasız kul olmaz derler, çünkü bizler beşeriz,
Ne kusursuz insan ara, ne de insanda kusur…
Doğruyu bulamaz körler, neyi görsek şaşarız,
Ne kusursuz insan ara, ne de insanda kusur…
Gönülden bağlan ki Yar’a, olsun dünyanda huzur…
Hiç kopmasa da fırtına, tozun nemi var ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta