Kuşunu Arayan kafes Şiiri - Osman Akçay

Bir ip gerili yerin hemen üstünde,
Yükseklerde değil,
Tam ayak uyduracağın yerde…
Yürümek için değil bu yol,
Tökezlemek için.
Sabırsızlık ki
Cennetten kovulmanın tek biçimi…

Kafes yola çıktı,
Bir kuş arıyor kendine,
İçindeki dünya sığmıyor
Artık bu gövdeye…
Öyle bir nokta var ki,
Artık dönüşü yoktur,
Oraya ulaşmak,
En büyük korkudur…

Dünyayla bir kavgaya
Tutuşursan eğer,
Dünyanın yanında ol, buna değer.
Çünkü kötülük
Bir kez girdi mi kapıdan,
İnanç beklemeyecektir
Artık o yaradan.

Bir sabah uyandığında
Her şey yabancıysa,
Kendi içindeki
O devasa dünya sana kalmışsa,
Sakinliğini koru…
Bu fırtına dindiğinde,
Hâkim olacaksın
Ancak kendi benliğine…

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)