Baharlı günlerimin çiçekli fidanıydın
Bakmaya doymaz iken uçup gittin elimden
Damarımdaki kanım yüreğim parçasıydın
Dokunmaya kıymadım akıp gittin selimden
***
Her yaprak düşüşünde kalbim çırpınıyordu
İçerimde sönmeyen bir ateş yanıyordu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ruhinin duyguları gözyaşıyla ıslandı
Umut yüklü gemiyle denizde çalkalandı
Hava gibi su gibi seninle o canlandı
İsmine kıyamadım küstün gittin yerimden
Kutlarım harika yüreğn dert görmesin sayın RUHİ bey tam puan****10saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta